Hani dersin ya hep “dünyanın sonu ne zaman gelecek?”
İşte abesle iştigalin cümlelerle vücut bulmuş halidir bu
Ölürsün dünya son bulur
Kuşlar cıvıldamaz senin için
Artık kimse üzemez seni, sen istesen de hıçkırıklı ağlayışlar olmaz artık
Güzel de olmaz, güzelin içindeki vazgeçişler de
Biber acı tatmaz, limon ekşi
İçki sarhoş etmez, aşkın mest edişi varlığının hiçliğinde kalır
Dünyanın sonu ne zaman gelecek dedin ya işte zaman biçareleştiği bir anda gelecek o son
Gerçek sonda gelecek o son, artık bir daha son olmayacak…

Sen bilmezsin sevmeyi
Sen bilmezsin sensizlikle içip içip ağlamayı
Sen bilmezsin sensizliğin acısını

Hüzünlü şarkılardaki gözyaşını farkedemezsin sen
Bilemezsin gidişinin ne kadar acı verdiğini
Gözüme duman kaçtıdaki hayal kırıklığını bilemezsin

Gitmek senin işindir
Unuttum diyerek hayal etmek benim
Vefasızlık senin
Aptal duygusallığı benim işim sevgili