Gün gelir
Gül gelir
Gün gelir
Ağu olur

Zemheri gelir
Naçarlara yağar kar
Kış gelir
Sevenleri aydınlatır kar

İki kişi kavuşur
Ömür olur
Bir yar gider
Ömür biter

Sen gelirsin
Biz olur
Belki gelirsin
Hiç olurum

Bir uçak iner
Vuslat ağlar
Hicran biter
Yüreğimde kuşun kanadı kırılır

Kuş olur
Kafesine girerim
Kanatlanır
Alevine pervane olurum

Bir severim
Sen olursun
Gidersem
Sade ten kalırsın

Saf olurum yanına
Kaf olurum masalına
Aha o zaman
Anka ol başıma

Sevmek sevebilmek seni
Avuçlarımı kanatırcasına güzel bir gülün dikenlerini avuçlarken
Şehrin varoşlarında serserilerin hayallerinin tedavi edilmez melankolilerinde

Benzetebilmek seni
İstanbul’a mesela
Fethedebilmek için benliğimden vazgeçtiğim Fatih olabilmek
Yıldızlara ya da 
Güzelliğini seyrederken sonsuz hülyalara dalabilmek için
Ay ol veyahut tek ve biricik ama ışığı kendinden menkul

Hissedebilmek seni
Nefesini tüm benliğimde
Nefesinde öldürebilmek hiçliğimi 
Hiçlikten Mecnun’a geçişimi seyredebilmek tecellinde. 

Diyebilsem sana git başımdan
Tüm serseri yanımda
Bilebilsem seni git desem de gitmeyeceğin yanını